ตอน 30
ลมหายใจสุดท้ายยังรักเธอ
บทที่ 30 เด็กอายุสั้น
หนิงหรานมองหน้าจอนิ่ง ภาพที่เห็นคือเธอนอนอยู่บนเตียงผ่าตัด จากนั้นหมอหลิวก็ดึงก้อนแดงๆออกมาจากช่วงล่างของเธอ แล้ววางไว้บนถาดเหล็ก
แนร์ฉิงฉิงยิ้มร้าย “เห็นหรือยังล่ะ นี่ไง ลูกที่อายุสั้นของเธอ”
หนิงหรานเสียสติ ตาทั้งสองเบิกกว้าง “ลูกของฉัน! ลูกของฉัน!”
เธอ
ตอน 31
บทที่ 31 อยากเป็นนายหญิงเฉียว
ครั้งที่แล้วหนิงหรานก็ใช้มีดแทงแนร์ฉิงฉิง เรื่องแบบนี้คนเป็นเพื่อนกันไม่ทำมันหรอก
เว่ยถิงเริ่มสงสัยแล้วว่าหนิงหรานที่เขารู้จักจริงๆเป็นคนยังไงกันแน่
หนิงหรานหัวเราะร่า “เธอท้อง หนึ่งเดือนที่แล้วฉันก็ท้องเหมือนกัน! แต่คุณเป็นคนทำให้ลูกของฉันหายไปไง ทำไมล
ตอน 32
บทที่ 32 ขอโทษเธอ
เว่ยถิงเหลือบมองหนิงหราน ก่อนตอบแนร์ฉิงฉิง “เย็นๆฉันจะไป”
แนร์ฉิงฉิงยิ้มอย่างดีใจ “ดีค่ะ งั้นฉันไปก่อนนะคะ”
ทันใดนั้นเธอก็ทำทีเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าเอ่ยเรื่องนี้ในขณะที่หนิงหรานก็อยู่ตรงนี้ด้วย “อา หรานหราน เธออย่าโกรธเลยนะ ฉันแค่ แค่…”
เธอทำทีเหมือนจะร้องไห้ออ