ตอน 28
ลมหายใจสุดท้ายยังรักเธอ
บทที่ 28 ลงโทษไม่พอ
เว่ยถิงพาหนิงหรานกลับมาที่คฤหาสน์ สิ่งแรกที่ทำคือยึดโทรศัพท์เธอ เพื่อไม่ให้เธอติดต่อกับเฉียวเห้าหยานแล้วหนีไปอีก
หนิงหรานเอ่ยอย่างเหลืออด “คุณเอาโทรศัพท์ฉันไป แล้วฉันจะติดต่อพ่อแม่ยังไงล่ะ”
เว่ยถิงยิ้มเย็น “ใช้ของฉันก็พอ เธอจะใช้มือถือทำไมกัน อ๋อ จะนัดเจอกับเฉียว
ตอน 29
บทที่ 29 น่ารังเกียจที่สุด
หนิงหรานมองแนร์ฉิงฉิงอย่างสงสัย เธอเองก็พูดออกไปชัดเจนขนาดนี้แล้ว ทำไมอีกฝ่ายยังยิ้มอย่างอ่อนโยนและเอ่ยออกมาเช่นนี้
ตั้งแต่ที่เธอรู้ว่าแนร์ฉิงฉิงเป็นผู้หญิงหน้าไม่อาย เธอก็ไม่ได้มองอีกฝ่ายเป็นเพื่อนอีกต่อไป ทั้งเกลียดชังทั้งเอือมระอา
“แนร์ฉิงฉิง เธอรู้ไหม
ตอน 30
บทที่ 30 เด็กอายุสั้น
หนิงหรานมองหน้าจอนิ่ง ภาพที่เห็นคือเธอนอนอยู่บนเตียงผ่าตัด จากนั้นหมอหลิวก็ดึงก้อนแดงๆออกมาจากช่วงล่างของเธอ แล้ววางไว้บนถาดเหล็ก
แนร์ฉิงฉิงยิ้มร้าย “เห็นหรือยังล่ะ นี่ไง ลูกที่อายุสั้นของเธอ”
หนิงหรานเสียสติ ตาทั้งสองเบิกกว้าง “ลูกของฉัน! ลูกของฉัน!”
เธอ