บทที่ 64 ฉันต้องการแค่เธอ

“ไปเดินเล่นริมหาดกัน”พลันโยนขวดครีมกันแดดส่งมาให้ เขาลุกขึ้นยืนและออกตัวมุ่งหน้าไปที่ริมชายหาดก่อน หลังจากที่ดารุเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น เหล่าบอดี้การ์ดชุดดำต่างก็ไม่ปรากฏตัวให้เห็นอีกเลย ทั่วทั้งชายหาดกว้างใหญ่นี้จึงเหลือแค่เขา กับเธอสองคน ดารุพลันรู้สึกตัวเล็ก

บทที่ 65 ไปรยา

ใบหน้าเล็กแหงนมองเขา ธวลิตใช้มือเช็ดหยาดน้ำตาวาวใสของเธอออก จากนั้นจึงพยุงตัวเธอขึ้นมา

เส้นผมของเขาที่เปียกซ่กปรกอยู่ที่หน้าผาก เขาดูมีเสน่ห์จนทำให้เธอไม่อาจสบสายตาด้วย และริมฝีปากนั้นก็ทาบทับลงมาใบหน้าของเขาเป็นประกายวาววับจนเธอจำต้องปิดเปลือกตาลงอย่างช่วยไม่ได้ จูบขอ

บทที่ 66 ภาพจำของไปรยา

ช่างเถอะ ในหัวใจของเขาเธอคงหนีไม่พ้นเป็นได้แค่สิ่งของไว้ใช้แลกเปลี่ยนก็เท่านั้น หนแรกเธอต้องยอมแลกตัวเองเพื่อเงินลงทุนของอสังหาริมทรัพย์เปรมศรีโล พอครั้งถัดมาก็ต้องแลกตัวเองกับการรักษาชีวิตพี่ธีราไว้อีก ร่างกายของมนุษย์ธรรมดาๆ คนหนึ่งอย่างเธอน่ะ เอามาใช้ประโยชน์แบบนี้แล