บทที่ 38 ในเมื่อเธออยากตายแล้วล่ะก็

จริงๆเลย ยัยผู้หญิงน่าสมเพชคนนี้ยังไม่ยอมออกมาอีก! ธวลิตวิ่งไปที่หลังสวนราวกับคุ้มคลั่งไปแล้วก็ไม่ปาน

“คนงาน ไปเรียกหมอทีซิ เร็วเข้า! ไปเรียกไอดรณ์มา บอกมันว่าถ้าไม่รีบมาก็เตรียมตัวได้เลย!”

น้ำเสียงที่บ้าคลั่งนั่นโพล่งออกมาอย่างรัวเร็วจนดังไป

บทที่ 39 ธาตุแท้ของปีศาจนั้นยากที่จะเปลี่ยน

เหล่าคนงานในคฤหาสน์คานเขตนั้นก็จะมองภาพเหตุการณ์ได้ประมาณนี้ : ผู้ชายตัวโตๆแข็งแรงสองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังกำลังเบิกตามองหญิงสาวที่บาดเจ็บสาเหตุคนหนึ่งซึ่งกำลังคลานไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก

มือเล็กของดารุถูกต้นหญ้าเล็กแหลมที่อยู่ใต้ร่างนั้นล

บทที่ 40 แรงปรารถนาที่ทะลักล้นเข้ามา

ใบหน้าเรียวเล็กตรงหน้าเจ็บจนต้องแสดงออกถึงความอ่อนแรงและซีดเผือดนั่นออกมา ปลายคางที่เรียวเล็กยิ่งกว่านั้น ก็เผยให้เห็นถึงความงดงามยามที่เธอป่วย ผู้หญิงคนนี้ขนาดไม่สบายอยู่แท้ๆยังมีเสน่ห์ดึงดูดใจคนได้ถึงขนาดนี้เลย! ความรู้สึกที่ว่านี้ทำเอาเขาหงุดหงิดขึ้นมา