บทที่ 28 เรือนร่างนี้ คงจะมีคนเห็นผ่านตามาไม่น้อย

“ดารุ”น้าธารีเรียกเธออย่างเจ็บปวด หัวใจของดารุสั่นไหวอย่างไม่ทราบสาเหตุ “ระหว่างหนูกับนายน้อยต้องมีเรื่องเข้าใจผิดกันเกิดขึ้นแน่ๆ ถ้าอธิบายกันให้มันชัดเจนเสียก็คงไม่เกิดเรื่องแล้วล่ะ ฟังน้าเถอะนะ หนูอย่าเกลียดเขาอีกเลย จริงๆแล้วเขาก็

บทที่ 29 ทำไมแม่ร้องไห้อีกแล้วล่ะ

เธอยื่นแขนออก พลางบิดขี้เกียจเป็นท่าเต้นไปมา อื้ม หายดีขึ้นเยอะเลยแฮะ ดารุตัดสินใจลงมาจากเตียงนอน เธออยู่อย่างหดหู่ภายในห้องนี้มาน่าจะสักสิบกว่าวันได้แล้ว

เมื่อมาถึงที่หัวบันได เธอก็ได้ยินเสียงของธวลิต เสียงฝีเท้าดังสวบสาบ ดารุไม่อยากจ

บทที่ 30 ชีวิตของจิ้งจอกสาว

“แม่” ดารุดึงมือแม่เอาไว้ คิดจะหว่านล้อมแม่ให้ย้ายออกจากบ้านอีกครั้งหนึ่ง

“โอ๊ย” แม่ของเธอดึงมือกลับไปอย่างเจ็บปวด

“เป็นอะไรไปคะ” เธอจ้องมองแม่ที่ดึงมือออกไม่หยุดอยู่อย่างนั้นอย่างนึกสงสัย พลันถามออกไป

“ไม่…ไม่มีอะไรลูก”แม่เอามือไปไว้ด้านหลั