บทที่ 24

ตัวเลือกครั้งสุดท้าย

ความสามารถของพรตแม้จะไม่ได้เก่งเท่าธวลิต ทว่าก็ยังสามารถจัดการกับผู้ชายแรงเยอะเป็นสิบๆคนที่ดาหน้าเข้ามาได้อย่างไม่มีปัญหา ทั้งนี้ทั้งนั้น เขาก็ยังไม่มีความกล้าพอที่จะไปเผชิญหน้ากับฝูงสิงโตของธวลิตได้อยู่ดี แล้วหญิงสาวที่ชื่อว่า ดารุ คนนี้เก่งกล้าสามา

บทที่ 25

ฝันร้าย

“อย่านะ อย่า…”

ดารุตัวน้อยที่สองมือขนาบไปกับพื้น กำลังถอยกรูดไปเรื่อยๆอย่างไม่มีหยุด เบื้องหน้าเธอคือสุนัขที่ขนาดลำตัวยาวกว่าหนึ่งเมตร มันกำลังแลบลิ้นพลางเดินเข้ามาใกล้ เธอถึงขนาดเห็นฟันแหลมคมอันน่ากลัวข้างในปากของสุนัขตัวนี้ได้เลย

พี่สองหัวเราะเสียง

บทที่ 26

ฝูงสิงโตเต้นระบำ

ฟ้าสว่างแล้ว ดารุเดินออกมาอย่างไม่มีเศษเสี้ยวที่บ่งบอกถึงการกลับคำพูด น้าณิชจำเป็นต้องเรียกเธอไว้อย่างไม่มีทางเลือก หล่อนไม่ได้รู้สึกสงสารผู้หญิงคนนี้เลยสักนิดเดียว เพียงแต่ว่ามันเป็นคำสั่งของนายน้อย เธอจึงต้องทำ

เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินคนในคฤหาสน