บทที่ 231 ฉันยอมที่จะลองดู

เวทิศพยักหน้า บนใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม แม้ว่าในธุรกิจจะเผชิญปัญหาที่ยากเพียงใด เขาก็ไม่ได้รู้สึกหดหู่เช่นนี้

“ผู้หญิงคนนั้นหน้าคุ้นๆอยู่หน่อย เหมือนเคยเจอที่ไหน”ดรณ์มองผ่านหน้าต่างไปที่จรินทร์ที่นั่งรออยู่ตรงนั้นแล้วคิดใคร่ครวญ

“ผู้หญิงที่คุณอาดร

บทที่ 232 ลูกนั้นมีไม่ได้

“อ๋อ ไม่ต้องหรอก หนูตรวจเสร็จแล้ว”นทจรรีบเก็บข้าวของ ไม่สนใจหมายเลขที่เรียกจากด้านใน เดินตามหลังเวทิศออกมา

เอาเธอมาส่งที่หน้าปากประตูอย่างปลอดภัย เวทิศอ้างว้างมีเรื่องที่ต้องจัดการแต่ว่าหลังจากที่เห็นเธอนั้นกลับเข้าไปในบ้านก็โทรหากสิณ

“ฮัลโหล?”น้ำเสียงของกสิ

บทที่ 233 ความบังเอิญ

ลมในตอนเช้านั้นค่อนข้างที่จะเย็น เธอรู้สึกหนาว น่าเสียดายที่ไม่อ้อมกอดอันอบอุ่นให้เธอกอด

หาที่ๆไม่ค่อยสะดุดตาได้ เธอนั่งรถอยากพักชั่วครู่

“นทจร เธอฟังฉัน!”เมื่อวานกสิณยืนอยู่ที่ปากประตูบ้านของนทจรไม่ยอมกลับ พ่อแม่นั้นได้รู้เรื่องที่ตัวเองนั้นท้อง นทจรทั้งอายทั้ง