บทที่ 222 ตอนจบและเวลาที่แปรเปลี่ยนไปหนึ่ง

ทั้งสองมือนั้นไหลเข้าไปตามเสื้อและเข้าไปในชุดชั้นในและบีบคลึงเนื้อผิวของเธอแล้วมาสัมผัสที่หน้าอกที่นุ่มนิ่มของเธอ

“อื้ม......ยังอยู่บนรถ” เธอขัดขืนเล็กน้อยแต่ยังคงแฝงไว้ด้วยความตัดไม่ลง

“ฉันไม่สน” มืออีกข้างหนึ่งมาที่กระโปรงของเธออย่างรวดเร็

บทที่ 223 เหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง

“จรินทร์ อย่า ย่ามีเรื่องจะพูดด้วย” ผู้สูงอายุนั้นตะโกนเรียกชื่อหลาน ไม่ยอมเข้ารับการรักษา

“เขาเป็นโรคหัวใจต้องทำการผ่าตัดเดี๋ยวนี้” ผู้หญิงคนนั้นได้ฟังหมอพูดอย่างนี้ก็หวาดกลัว พยักหน้ารับซ้ำแล้วซ้ำเล่า มือที่เรียวยาวของเธอนั้นได้หายเข้าไปในปากประตูห้องผ่าตั

บทที่ 224 มีฉันปกป้องคุณ

ใบหน้าของจรินทร์นั้นแดงแล้วทันใดนั้นก็ขมวดคิ้ว

“เป็นอะไร ไม่สบายตรงไหน”

“ไม่....เป็นไร” เธอพูดตอบเสียงเบาแต่บนใบหน้าเห็นได้ชัดว่ามีอะไรเกิดขึ้น

“สีหน้าของคุณแย่มาก ไม่สบายหรอ ไม่ได้ ผมจะเอาคุณไปโรงพยาบาล” แต่ว่าความเจ็บปวดนั้นทวีความรุนแรงขึ้น จรินทร์นั