บทที่ 221 คลอดหมดแล้ว

ดารุมองท้องที่ใหญ่มากของเธอนั้นและส่ายหน้าอย่างไม่กล้าที่จะเชื่อ “ท้องพี่ใหญ่ขนาดนี่ยังกล้าที่จะไปบีบนมวัวหรอ ไม่กลัวว่าวัวจะเตะท้องพี่หรือไง”

“ถุยๆ ปากเสีย”พรินพรพ่นถ่มน้ำลายออกมาไม่หยุดและมองค้อนเธอหลังจากนั้นจึงพูดว่า “วัวพวกนั้นกับฉันคุ้นเคยกัน ไม่เตะฉันหรอก สิ่งท

บทที่ 222 ตอนจบและเวลาที่แปรเปลี่ยนไปหนึ่ง

ทั้งสองมือนั้นไหลเข้าไปตามเสื้อและเข้าไปในชุดชั้นในและบีบคลึงเนื้อผิวของเธอแล้วมาสัมผัสที่หน้าอกที่นุ่มนิ่มของเธอ

“อื้ม......ยังอยู่บนรถ” เธอขัดขืนเล็กน้อยแต่ยังคงแฝงไว้ด้วยความตัดไม่ลง

“ฉันไม่สน” มืออีกข้างหนึ่งมาที่กระโปรงของเธออย่างรวดเร็

บทที่ 223 เหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง

“จรินทร์ อย่า ย่ามีเรื่องจะพูดด้วย” ผู้สูงอายุนั้นตะโกนเรียกชื่อหลาน ไม่ยอมเข้ารับการรักษา

“เขาเป็นโรคหัวใจต้องทำการผ่าตัดเดี๋ยวนี้” ผู้หญิงคนนั้นได้ฟังหมอพูดอย่างนี้ก็หวาดกลัว พยักหน้ารับซ้ำแล้วซ้ำเล่า มือที่เรียวยาวของเธอนั้นได้หายเข้าไปในปากประตูห้องผ่าตั