บทที่210 ธวลิต

“ดารุอย่าร้องไห้เลยๆ” ธวลิตปลอบเธออย่างร้อนใจเกรงว่าเธอจะเสียใจเกินไปจนกระทบต่อร่างกาย

“สมควรตายที่กล้าจับแม่ของฉัน มันไม่ได้อยู่ดีแน่!” ไม่นานเมธีราที่อยู่ในห้องก็ได้ทราบข่าวฝนสิริจากไฉไล โกรธจนโยนแก้วทิ้งไปหลายใบ

ไฉไลถอยหลังออกไปหลายก้าว เศษแก้วที่เยอะนั้นได้ทิ่มไปที

บทที่ 211 ศึกกับเมธีราอีกครั้ง

ธวลิตปัดหยดน้ำที่อยู่บนร่างกาย “แน่นอนล่ะ ศัตรูอาศัยอยู่ในบ้านของตนเองทำไมจะไม่รู้”

“ขอโทษ ขอโทษ” ไฉไลทรุดตัวลงกับพื้นพูดขอโทษอย่างไม่หยุด

“มันใช้อะไรมาข่มขู่เธอ” ธวลิตถามขึ้นอย่างใจเย็นอย่างที่สุด

ไฉไลร้องไห้พร้อมบอกเรื่องที่พ่อแม่ตกอยู่ในกำมือขอ

บทที่ 212 อย่าหลับ

ดารุที่ใบหน้าได้รับบาดเจ็บนั้นก็ถูกตรึงอยู่กลับที่ ลุกไม่ได้เลย มีรถมอเตอร์ไซด์สองคันขับตามมา คันหนึ่งขับหลุดมาอยู่ที่ด้านหน้ารถของเมธีรา พอเมธีราจะชนมอเตอร์ไซด์นั้นก็ขับพุ่งไปด้านหน้า ตามมาด้วยคันที่สองก็หลุดหน้ามาเหมือนกัน

ข้างบนนั้นคนที่นั่งอยู่เป็นธวลิต

ดารุใช้