บทที่ 207 การทำร้ายที่ไม่มีที่สิ้นสุด

“ไสหัวไป! ไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีก” ฝนสิริผลักเธอออกไปอย่างโกรธๆ ตัวเองนั้นเดินไปทางที่อยู่อาศัย ไฉไลนั้นสั่นเทาและทรุดลงกับพื้น ร้องไห้เสียใจ

“ไฉไล!”ธิติที่ตามมาแต่ไกลนั้นประคองไฉไลที่อยู่บนพื้นขึ้นอย่างรู้สึกสงสาร “อย่าเสียใจไปเลย ฉันเข้าใจความยากลำบาก

บทที่208 มีอะไรกันแล้วใช่หรือเปล่า

ธวลิตส่ายหน้า “ยาทุกวันๆนั้นน้าหมุยจะเป็นคนนำมาให้ดารุดื่มไม่น่าจะมีปัญหา อีกอย่างดรณ์บอกว่ายานั้นมันผ่านเลือดไปสู่ร่างกาย เพราะว่าเด็กนั้นสารอาหารไม่ครบทำให้ดูดซับเลือดไปเยอะ เลยก่อให้เกิดการแท้ง”

“เลือด?” สายตาของทุกคนมองไปยังที่น้ำเกลือที่แขวนไว้สูง

บทที่209 การตื่นขึ้นของดารุ

เขาหมายถึงธิติ ไฉไลส่ายหน้าอย่างไร้กำลัง เธอไม่กล้าเอาความจริงบอกกับเขา

“อย่ามาหลอกฉัน!” สีหน้าท่าทางที่ดุร้ายของเขาเผยออกมา ทั้งสองมือนั้นจับถันของเธอและละบีบอย่างแรงๆ ทำเอาไฉไลนั้นเจ็บปวด

“อย่าทำแบบนี้!” เธอขอร้อง

“บอกมา!” มือของเมธีราไม่เบาลงแต่กล