บทที่176โครงการป้องกันการรุกราน

เธอยังคิดถึงเมธีราใจของดารุสั่นถูกความดื้อรั้นที่ใกล้จะบ้าของเธอรู้สึกปวดใจรอเมธีราไม่ได้แตกต่างจากรอความตาย

“ดารุเธอคงรู้สึกว่าฉันนั้นโง่ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองห่างจากเขาไม่ได้ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ปราณีแต่นั้นก็ลืมเขาไม่ได้ฉันไม่ได้หวังว่าหลังจากนี้ได้อยู่ด้วยกันห

บทที่177ที่รักอย่ากลัวไปเลย

เสียงหัวเราะหยุดอยู่ที่ข้างหูของเธอดารุอยากจะหาอะไรมาปิดหูจริงๆใบหน้าของเขาที่โหดร้ายเปล่งประกายไม่หยุดอยู่ที่หน้าของเธอนอกจากความกำเริบเสิบสานก็คือความชั่วร้าย

ต่อมาพวกเขาไปตรวจดูโกดังเสบียงอาหาร

“เจ้านายเสบียงอาหารของพวกเราสำรองไว้เยอะมากถึงแม้ว่าตำรวจเห

บทที่178อันตรายความอันตราย

เสียงหัวเราะนั้นยิ่งห่างไกลออกไปเสียงเผาไหม้ของสายจุดฉนวนนั้นยิ่งใกล้เข้ามายิ่งขึ้นดารุเอาหัวพิงที่หน้าอกของธวลิตไว้อย่างแน่นๆรอให้ระเบิดนั้นได้ปะทุขึ้นเธอเตรียมมือกับร่างที่จะแตกสลาย“ลิตในร่างกายของฉันนั้นมีเลือดของเธออยู่ตอนนี้พวกเราจะตายด้วยกันฉันพอใจมาก”

“ฉัน