บทที่174ยอมตายบูชารักเพื่อฉันได้ไหม

คำสุดท้ายสี่คำนั้นเขาเกือบจะตะคอกออกมามือนั้นกลายเป็นกรงเล็บทำท่าทางเหมือนฉีกเนื้ออย่างแรงที่หน้าอกราวกับว่าได้เอาธวลิตนั้นฉีกออกมาเป็นชิ้นๆได้สำเร็จทำให้ดารุที่มองดูอยู่กลัวด้วยความหวาดระแวง

“อย่า”เธอไม่ต้องคิดนานก็รีบปฏิเสธทันทีลิตของเธอได้รับบาดเจ็บไม

บทที่175ค่ำคืนของกลิ่นคาวเลือด

“ยอมหรือไม่ยอม”เมธีราไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้นมุ่งแต่จะเอาคำตอบอย่างเดียว

“พวกเรา.......เจ้านาย........ยอมค่ะ”ทั้งสองคนลังเลอยู่นานถึงค่อยๆตอบออกมา

“ถ้ายอมก็เอามีดออกมาตัดที่นิ้วเพื่อแสดงว่าได้ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว”เมธีราหยิบมีดปอกผลไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะมาพูดขึ้

บทที่176โครงการป้องกันการรุกราน

เธอยังคิดถึงเมธีราใจของดารุสั่นถูกความดื้อรั้นที่ใกล้จะบ้าของเธอรู้สึกปวดใจรอเมธีราไม่ได้แตกต่างจากรอความตาย

“ดารุเธอคงรู้สึกว่าฉันนั้นโง่ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองห่างจากเขาไม่ได้ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ปราณีแต่นั้นก็ลืมเขาไม่ได้ฉันไม่ได้หวังว่าหลังจากนี้ได้อยู่ด้วยกันห