บทที่ 17 การมาของพี่เมธีรา

“ตึกคานเขตนี้ก็มีอายุมากแล้วนี่นะ”ทั่วทุกบริเวณล้วนมีร่องรอยของการบูรณะใหม่อย่างชัดเจน ดารุไม่เข้าใจนัก ธวลิตที่รวยถึงขนาดนี้จะอยากเก็บตึกหลังเก่านี้ไว้ทำไมกัน เพียงแค่เขานึกถึง ไม่ว่าตึกนั้นจะมีคุณภาพที่ดีเลิศเลอถึงเพียงไหนและคนมักจะซื้อมันไม่ถึงนั้น ว่ากันว่าเง

บทที่18 ปีนั้นที่ได้รู้จักกัน

ดารุเข้าใจได้ถึงสิ่งที่เขาทำอยู่นี้ แต่ก็ไม่ได้แสดงออกถึงความประหลาดใจเลยสักนิดเดียว หัวใจของเธอผ่านช่วงเวลาที่รักง่ายโกรธง่ายนั้นมาแล้ว ตอนนี้เธอหัวใจของเธอนั้นเหี่ยวเฉาไม่ต่างจากหญิงชราคนหนึ่งเลย

เธอกุมมือของธีราไว้ พลางหยุดไม่ให้เขาทำร้ายตัวเอง

“

บทที่19 เมื่อแม่โทรมาหา

หลังจากนั้นเป็นต้นมา ทุกๆปิดเทอมเธอก็จะไปทำงานที่นั่น

มีครั้งหนึ่งด้วยความบังเอิญเธอได้รู้ว่าเขาเป็นช่างภาพของสตูดิโอที่เรื่องมากที่สุดคนหนึ่ง นอกจากเธอแล้วนั้นผู้ช่วยแต่ละคนของเขาล้วนทำงานได้ไม่ถึงสามเดือนเลยด้วยซ้ำไป

ยามที่เขารับมือได้อย่างยากลำบาก