บทที่163ตกอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงตาย

“ไม่ได้ตอนนี้เขาเป็นบ้าไปแล้วไม่ว่าเรื่องอะไรก็สามารถทำได้ทั้งนั้นผมจะไม่ปล่อยให้คุณประสบกับอันตราย”ความยึดมั่นของเขาทำให้เธอทำอะไรไม่ได้สองคนที่อยู่ตรงนี้ทำได้เพียงหลบอยู่ในพื้นที่เล็กแคบทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น

“พวกคุณอย่าเข้ามาไม่งั้นผมจะระเบิดที่นี่!”เมธี

บทที่164การเปลี่ยนแปลงของดวิษ

“ดวิษแกตายแน่!”เมธีราผู้เหี้ยมโหดตามมาถึงด้านข้างของดวิษพวกเขาอัดตรงกลางอยู่ระหว่างน้าธารีกับธวลิตพอดี

เขาเหนี่ยวไกปืนหรือว่ากระสุนจะหมดแล้วบทที่ทุกคนล้วนผ่อนลมหายใจเฮือกหนึ่งเขาควักปืนพกกระบอกหนึ่งออกมาเล็งไปที่หน้าอกของดวิษ

“เมธีรา!นายเตรียมจะฆ่าฉันทิ้

บทที่165ความสิ้นหวังของไปรยา

“เดิมทีที่นี่ก็ไม่ใช่ที่ของคุณคุณมีอะไร?ทุกที่ในคฤหาสน์หลังนี้ล้วนเต็มไปด้วยร่องรอยของฉันกับธวลิตพวกเราผ่านช่วงเวลาที่สวยงามมีความสุขด้วยกันที่นี่แค่ดอกไม้ที่ผลิบานในห้องดอกไม้ก็พอจะอธิบายทุกอย่างแค่ความทรงจำของพวกเราก็พอจะพิสูจน์ความรู้สึกที่พวกเรามีให้กัน!”ไปรยาซาบ