บทที่161เขาต้องการเวลา

ดารุไม่พูดอะไรอีกเธอคิดเรื่องนี้อย่างเงียบๆคิ้วหดแน่นขมวดเข้าหากัน

“ใช่หรือเปล่าแม้แต่คุณก็ไม่รักผมแม้แต่คุณก็ทิ้งผมไปผมไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่นี่ต่อไปเพื่ออะไร!”เขาหัวเราะออกมาจับมือเธอจากนั้นก็ปล่อยออกแหงนหน้าขึ้นหลับตาลงด้วยความเจ็บปวดทรมานใครว่าเขากำลังหัวเราะเห็น

บทที่162เทรดซิตี้ที่ถูกล้อม

“เข้าไปช่วยคุณนาย”บอดี้การ์ดนายหนึ่งในนั้นร้องตะโกนทั้งสี่นายพุ่งเข้ามายิงโจมตีอย่างต่อเนื่องอีกครั้งอยู่ช่วงหนึ่งดารุตกใจจนพุ่งลงที่พื้นจับรถเข็นในมือไว้แน่น

“ไปกันเถอะพวกเขาเข้ามาไม่ได้นอกจากจะไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว”เมธีราพยายามอย่างเต็มที่

บอดี้การ

บทที่163ตกอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงตาย

“ไม่ได้ตอนนี้เขาเป็นบ้าไปแล้วไม่ว่าเรื่องอะไรก็สามารถทำได้ทั้งนั้นผมจะไม่ปล่อยให้คุณประสบกับอันตราย”ความยึดมั่นของเขาทำให้เธอทำอะไรไม่ได้สองคนที่อยู่ตรงนี้ทำได้เพียงหลบอยู่ในพื้นที่เล็กแคบทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น

“พวกคุณอย่าเข้ามาไม่งั้นผมจะระเบิดที่นี่!”เมธี