บทที่ 158 ฉันจะไปช่วยเขา

“จำไม่ได้หรอ? นั่นคือธวลิต！” ชื่อของธวลิตนี้ได้เข้าสู่วังวน มันดังก้องไม่หยุด มันดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ และมันดังที่ข้างหูเธอเรื่อยๆ

“อ๊า——” ดารุเอามือปิดหู แล้วกรีดร้องออกมา

“คุณเป็นอะไรไป?” ไฟในห้องได้เปิดขึ้น เสียงกังวลของเมธีราดังขึ้น เขากำลังประคองหลังตั

บทที่159บังคับให้ตาย

เมธีรากับกลุ่มบอดี้การ์ดเดินมาหยุดอยู่ด้านหน้าอาคารหนึ่งพวกเขากดรหัสที่ประตูหลังจากนั้นประตูก็เปิดออกแสดงให้เห็นทางเดินลาดลงไป

“เข้าไปดูซิว่ามันยังอยู่มั๊ย！”เมธีราสั่งลูกน้องดารุจึงมั่นใจมากขึ้นว่าธวลิตถูกจับขังไว้ในนั้น

แต่ประตูไม่ได้ล็อคคนกลุ่มนั้นเดินลงไปเหลือ

บทที่160ให้ความรักได้ไหม

“ไม่เป็นไรค่ะแค่คุณไม่เป็นไรก็พอ”เมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่น่าสงสารของเขาดารุก็น้ำตาไหลเพราะกลัวจะสูญเสียเขาไปดังนั้นเธฮจึงคอยเฝ้าดูเขาตลอดเวลาจนกระทั่งเขาหายดีสามารถลุกจากเตียงขึ้นมาเดินได้

“อย่าร้องไห้สิที่รักผมผิดเองมัวแต่ทำให้คุณต้อมีน้ำตา”ธวลิตพูดอย่างรับผิดชอบจึง