บทที่156เขาจับใครไว้

“งั้น.......ก็ได้นะ”หลังจากคิดอยู่พักหนึ่งดวิษจึงต้องพยักหน้าแบบฝืนๆ“ช่วยดูข้างนอกหน่อยนะ?”เขาหันไปหารานค์แล้วกำชับเขารานค์พยักหน้าแล้วออกไป

ดารุไม่เข้าใจว่าพวกเขากำลังพูดอะไรเธอก็ไม่มีกะจิตกะใจไปถามจึงนั่งคิดแก้ไขปัญหาอยู่คนเดียวในห้องพักรับรองของดวิษ

“แกเข้ามาไ

บทที่157การทรมาน

“เข้ามาสิ”เมื่อเห็นเธอนิ่งเฉยเขาจึงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันอบอุ่นเหมือนสมัยก่อน

“ธวลิตเป็นยังไงบ้าง?”เธอกลัวว่าที่คนเขาคุยด้วยเมื่อกี้คือธวลิตตอนนี้เธอไม่อยากกินอะไรเลยทั้งใจอยากจะรู้สถานการณ์ของธวลิต

“มากินข้าวกินอิ่มแล้วคุณก็จะรู้สถานการณ์ของเขา”เมธีราออกคำสั่งพร้อมร

บทที่ 158 ฉันจะไปช่วยเขา

“จำไม่ได้หรอ? นั่นคือธวลิต！” ชื่อของธวลิตนี้ได้เข้าสู่วังวน มันดังก้องไม่หยุด มันดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ และมันดังที่ข้างหูเธอเรื่อยๆ

“อ๊า——” ดารุเอามือปิดหู แล้วกรีดร้องออกมา

“คุณเป็นอะไรไป?” ไฟในห้องได้เปิดขึ้น เสียงกังวลของเมธีราดังขึ้น เขากำลังประคองหลังตั