บทที่155ธวลิตหายตัวไปแล้ว

“อ่อดีจังเลยแล้วตอนนี้เขาไปไหนล่ะบทที่พวกเธอแต่งงานยังไม่ได้แสดงความยินดีเลยไม่ได้ๆต้องไปตามเขามาจะได้อวยพรเลย”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”ไฉไลเริ่มซึมเธอหลับตาลงพักหนึ่งแล้วจึงเอาทิชชู่มาเช็ดที่ขอบตา

“เป็นไรชีวิตคู่ไม่มีความสุขหรอ?”ดารุประเมินราคาของเสื้อผ้าที่เ

บทที่156เขาจับใครไว้

“งั้น.......ก็ได้นะ”หลังจากคิดอยู่พักหนึ่งดวิษจึงต้องพยักหน้าแบบฝืนๆ“ช่วยดูข้างนอกหน่อยนะ?”เขาหันไปหารานค์แล้วกำชับเขารานค์พยักหน้าแล้วออกไป

ดารุไม่เข้าใจว่าพวกเขากำลังพูดอะไรเธอก็ไม่มีกะจิตกะใจไปถามจึงนั่งคิดแก้ไขปัญหาอยู่คนเดียวในห้องพักรับรองของดวิษ

“แกเข้ามาไ

บทที่157การทรมาน

“เข้ามาสิ”เมื่อเห็นเธอนิ่งเฉยเขาจึงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันอบอุ่นเหมือนสมัยก่อน

“ธวลิตเป็นยังไงบ้าง?”เธอกลัวว่าที่คนเขาคุยด้วยเมื่อกี้คือธวลิตตอนนี้เธอไม่อยากกินอะไรเลยทั้งใจอยากจะรู้สถานการณ์ของธวลิต

“มากินข้าวกินอิ่มแล้วคุณก็จะรู้สถานการณ์ของเขา”เมธีราออกคำสั่งพร้อมร