บทที่129 พวกเราอยู่ด้วยกันแล้ว

“แย่แล้ว มีนักข่าวบุกเข้ามา!”มีคนร้องเรียกขึ้น สักพักหนึ่งกลุ่มนักข่าวนับสิบคนก็พวยพุ่งกันเข้ามาข้างใน แสงแฟลชที่สาดใส่ดวิษราวกับเป็นปืนที่ยิงกระสุนเข้าใส่

“ขอถามคุณ Rai

bowki

g นะคะ ว่าเรื่องบนหนังสือเป็นความจริงมั้ยคะ”นักข่าวคนหนึ่งชูนิตยสาร

บทที่130 ผู้หญิงใจง่าย

น่าโมโหชะมัดเลย ไปรยาเอามือทาบอกที่กระเพื่อมไหวของตน เธอเอนตัวพิงเบาะเก้าอี้ ไปรยารู้ตั้งนานแล้วว่าดวิษกับดารุพักอยู่ด้วยกันเมื่อได้รับรายงานจากนักสืบของเธอ ทีแรกเธอวางแผนกะจะถ่ายรูปเขากับผู้ชายอื่นกำลังพลอดรักกันแล้วเปิดโปงซะว่าดวิษเป็นเกย์ จากนั้นก็กดดันนังด

บทที่131พนันฉากหนึ่ง

“นี่ก็เลยเวลามามากแล้วฉันจะกลับบ้าน”เธอหันหลังเดินกลับไปทางหมู่บ้านอย่างทำตามอารมณ์

“งั้นหรือ?กว่าจะมาพบผมก็สายแล้วแสร้งทำใสซื่อเป็นแล้วหรือ?”คำพูดของเขาฟาดเข้ามาอย่างไม่ปรานีไม่สนใจเลยสักนิดว่าจะทำร้ายจิตใจเธอหรือไม่ดารุเลือกที่จะไม่หันกลับไปในขณะที่กำลังรู้สึกเสียใจก