บทที่126 ย้ายมาอยู่กับผม

ใช่แล้ว เขาหอบช่อดอกไม้สดช่อหนึ่งไว้ในมือ และกำลังเดินตรงมาทางนี้ สติสตังดารุเริ่มเลือนลางเมื่อพบว่าเขามา หรือจะเป็นเพราะเมื่อกี้ไปรยาตบเธอแรงเกินไปรึเปล่า จู่ๆดารุก็ทำตัวไม่ถูก มือไม้จับอยู่ที่ชายเสื้อแน่น เธอมักจะทำแบบนี้ประจำเมื่อรู้สึกวิตกกังวล

เธอไม่ได้เ

บทที่127 อาศัยอยู่ด้วยกัน

“คุณไม่ต้องห่วงนะ ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับคุณแบบนั้น เพราะคุณน่ะไม่ใช่สเป็คผมเลย”เขาหัวเราะร่า โพล่งบอกความในใจที่ดารุกำลังคิดอยู่ออกมา ดารุหน้าร้อนแทบไหม้ รู้สึกขัดเขินกับคำพูดนั้นของเขา

“แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่สอนฟรีๆหรอกนะ คุณต้องรับผิดชอบด้านสุขอ

บทที่128 ข่าวใหญ่

“เสร็จยังครับ ผมหิวแล้วนะ”แน่นอนว่าดวิษย่อมได้กลิ่นหอมนั้นแล้วเช่นกัน เขายืนอยู่หน้าประตูห้องครัวก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปมอง ช่างดูเหมือนชายหนุ่มข้างห้องจอมสะอาดสะอ้าน

เขาอายุเท่าไหร่แล้วนะ ดารุไม่แน่ใจนัก เพียงแค่รู้สึกว่าเขาน่าจะอายุไม่มากเท่าไหร่ อย่างมาก