บทที่111 กลับมาคนเดียว

“ เมื่อคืนยังพอนอนได้มั้ย? ” ไปรยาถามสิ่งที่คิดอยู่ในใจออกมา

“ หลับสบายมาก ” เธอตอบง่ายๆ ก้มศีรษะต่ำลงหน่อย ก้มหน้ารับประทานอาหารปิดบังขอบตาดำคล้ำ “ ธวลิตล่ะ? ” เธอพลันอยากรู้ว่า ตอนนี้คนที่ดูเหมือนเป็นห่วงเธอแต่กลับทำเฉยชากับเธอไปเสียทุกเรื่องคนนี้ไปอยู่ที่ไหน

บทที่112 เรื่องราวความรักในอดีตของน้าธารี

“ เฮ้อ ทั้งหมดเป็นเพราะผมเอง ” ปรมะเอียงเข่าลงอย่างหมดหนทาง กล่าวโทษตัวเอง “ ปีนั้น เดิมทีธารีน่าก็รักพ่อของธวลิตจนไม่อาจห้ามใจได้ หลังจากนั้นมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น พวกเขาจำเป็นต้องแยกจากกัน ”

เรื่องนั้นก็คือเรื่องที่แม่ของธวลิตตั้งท้องเขาใช่ม

บทที่113 เรนโบว์คิงทั่วทั้งเมือง

“ ดาราที่ทำงานในวงการทั้งสามด้าน ทั้งด้านภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และงานเพลง คนที่ทำได้เหมือนเขาแบบนี้มีแค่ไม่กี่คน ยิ่งไปกว่านั้นอายุเท่านี้ก็ได้รับรางวัลและการยกย่องมามากขนาดนี้ ทั้งวงการนี้ คาดว่าไม่มีดาราคนไหนสามารถเอาชนะเขาได้ ” ผู้ชายที่เดินผ่านมาคนหนึ่ง พูดแส