บทที่106 การเดินทางที่น่าอึดอัด (4)

คราวนี้ดารุจึงจะหยิบชุดว่ายน้ำตัวนั้นขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียด เห็นได้ชัดว่ามันเก่าแล้วจริงๆ เนื้อผ้าก็ไม่ได้ดีเป็นพิเศษอะไร ของธรรมดาแบบนี้ ปกติแล้ว ไม่น่าจะพบบนตัวเธอได้เลยสักนิด ดูเหมือนว่า ความรู้สึกที่เธอมีต่อธวลิตน่าจะลึกซึ้งเป็นอย่างมาก

ยัดชุดว่าย

บทที่107 การเดินทางที่น่าอึดอัด (5)

“ สวัสดีค่ะ ฉันเข้าไปได้มั้ยคะ? ” คนที่สวมชุดคนรับใช้สีขาวคนหนึ่งเดินเข้ามา พูดกับเธอ

“ อ้อ ได้สิ ” บทที่เงยหน้าขึ้น ก็ไม่เห็นเงาธวลิตกับไปรยา เธอเดินตามฝีเท้าของคนรับใช้เข้าไปในห้อง

“ โรงแรมของเราไม่มีพนักงาน ที่มีล้วนเป็นคนรับใช้ นี่เป็นโรงแรมสไต

บทที่108 การเดินทางที่น่าอึดอัด (6)

ไปรยานั่งในที่ที่สังเกตเห็นได้ง่าย เธอสวมแว่นกันแดดอันหนึ่ง เห็นว่าพวกเขาเดินเข้ามา ก็กวักมือเรียก

“ เชอะ ธวลิต เพราะคุณนั่นแหละที่ทำให้ฉันไม่ได้นอนสบายทั้งคืน ดูสิ ใต้ตาคล้ำหมดแล้ว ” ไปรยาถอดแว่นกันแดดออก ดารุสังเกตได้ว่า รอบดวงตาที่เธอแต่งแต้มเครื่องสำ