บทที่ 16

อาลันลากาดา

ฉู่มู่ปฏิบัติตามที่เจียงหมิงเยว่บอก สั่งให้ทหารรื้อเต็นท์ทางทิศตะวันตกย้ายไปทางตะวันออก และตั้งค่ายห่างจากทะเลสาบประมาณหนึ่งลี้ เพื่อเว้นพื้นที่ให้สัตว์อื่นๆในทะเลทรายได้ดื่มน้ำและอยู่อาศัย

แม้คืนนั้นจะยังได้ยินเสียงหมาป่าหอนเป็นระยะ แต่ก็ไม่ถูกฝูงหมาป่าโจมตีจริงๆ

เช้าวันร

บทที่ 17

เหตุการณ์ระหว่างทาง

ท่านปู่เจียงไม่เข้าเต็นท์ ตั้งใจจะนอนรอบกองไฟกับคนอื่นๆ เจียงหมิงเยว่เห็นดังนั้นจึงนำห่อทรงกระบอกที่มัดไว้ลงมาจากหลังรถม้า พอดึงแล้วขยาย ก็กลายเป็นเต็นท์เล็กในพริบตา

นี่เป็นเต็นท์พับได้ที่เธอดัดแปลงตอนเตรียมรถก่อนออกเดินทาง คล้ายมุ้งพับได้ของจีน แต่ใช้ไม้แทนโลหะ และ

บทที่ 17

นอกเมืองหนานหยวน

เมื่อทราบว่าเจ้าหน้าที่คุมตัวจะเข้าเมืองซื้อของ คนในสี่ตระกูลที่ยังมีเงินก็เริ่มคึกคักขึ้น

เส้นทางต่อไปเป็นที่ราบ แม้ว่ายิ่งไปทางเหนือจะยิ่งเย็นลง แต่ตอนนี้ก็ยังเป็นปลายเดือนกรกฎาคม ยกเว้นเช้าเย็นและกลางคืน กลางวันยังคงร้อนมาก

โดยเฉพาะที่ราบไม่เหมือนป่าเขาที่มีร่มเงา แส