บทที่ 15

มรกตในทะเลทราย

ของหาคืนได้ไม่ถึงหนึ่งในสาม ความดีใจที่รอดชีวิตของทุกคนค่อยๆ จางหาย ตอนนี้อดกังวลไม่ได้ กลัวจะถูกโทษ โชคดีที่เห็นองค์หญิงปลอบอ๋องเหวยหยวนได้ ทุกคนจึงโล่งใจ

เพราะเมืองโบราณนี้ไม่มีน้ำ ถ้าทุกคนอยู่ต่อก็เปลืองเสบียง จึงต้องเลือกออกเดินทางต่อ โชคดีที่ที่นี่ห่างจากโอเอซิสที่เ

บทที่ 16

นอนกลางป่า

หลังจากทุกคนรับประทานอาหารกลางวันและพักผ่อนสักครู่ก็ออกเดินทางต่อ ขณะนั้นแดดกำลังร้อนจัด คนบนรถมีเพิงบังแดด แต่น่าเสียดายที่อากาศไม่ค่อยถ่ายเท จึงร้อนอบอ้าว

ส่วนคนที่เดินอยู่ข้างล่างเหงื่อไหลท่วมหน้าผาก คอแห้งผาก เหงื่อชุ่มโชกเสื้อผ้าจนเปียกแนบเนื้อ

เดินทางต่อไปอีกเกือบ 40

บทที่ 16

การปฏิบัติเปลี่ยนไป

การลงมือของพันจาวครั้งนี้ทำให้พันสวี่และพันเหยียนตกใจไม่น้อย

มีคำกล่าวว่าพี่ชายคนโตเปรียบเสมือนพ่อ ถ้าถามว่าพันสวี่และพันเหยียนกลัวใครที่สุด?

ไม่ใช่บิดาของพวกเขาคือท่านเฒ่าพัน แต่เป็นพี่ชายคนโตพันจาว

เพราะเขาเป็นทายาทของตระกูลที่ยึดมั่นในจารีตประเพณีของบรรพบุรุษอย่าง