บทที่ 71

ชีวิตที่แสนสุข

หิมะแรกตกหนัก แต่ก็ละลายเร็ว เพียงแค่สองสามวัน หิมะบนเนินที่หันหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์ก็ละลายหมด เหลือแต่หิมะบางส่วนในที่ร่มเท่านั้น

ทุกคนรออีกสองวันจนทางไม่เละแล้วจึงขึ้นเขา คนที่ล่าสัตว์ก็ล่า คนที่ตัดฟืนก็ตัด คนที่เผาถ่านก็เผา

เจียงหมิงเยว่ไม่ได้ขึ้นเขา แต่พาเด็กผู้หญิงห

บทที่ 71

การอัปเกรดห้วงมิติ

เจียงหมิงเยว่จับชีพจรดู ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว เมื่อมองดูบาดแผลตามร่างกายและไข้ที่ร้อนจัดบนหน้าผาก คิ้วของนางยิ่งขมวดแน่นขึ้น

"ท่านแม่? สถานการณ์ไม่ดีหรือ?" พันฮ่อเม่าถามด้วยความกังวล

"เจ้าก็บอกเองว่าเขาใกล้ตายแล้ว จะดีได้อย่างไร" เจียงหมิงเยว่พูดเสียงเคร่ง "ได้แต่พยา

บทที่ 71

ไวรัสทดลอง

เจียงหมิงเยว่ปลดปล่อยพลังจิตทันที สร้างโล่ป้องกันการโจมตีพร้อมกับโต้กลับ สิ่งมีชีวิตครึ่งคนครึ่งงูกุมหัวร้องด้วยความเจ็บปวด ล้มกลิ้งไปที่ประตูลิฟต์และตกลงไปชั้นที่เจ็ด

เสียงร่างกระแทกพื้นดังขึ้น แต่เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดยังไม่ทันขาดหาย เงาดำก็กระชากร่างนั้นหายไป ตามด้ว