บทที่ 70

จิตใจของผู้คน

คำพูดของเจียงหมิงเยว่ทำให้คนข้างล่างหลายคนน้ำตาคลอ บางคนเช็ดน้ำตาแล้ว

"พวกเราต้องการรวมเป็นหนึ่ง! พวกเราต้องการชีวิตที่มั่นคง!"

"พวกเราไม่ต้องการสงคราม! พวกเราต้องการความสงบ!"

"พวกเราไม่ต้องการหิวโหยอีก พวกเราต้องการมีชีวิตที่ดี!"

ทหารต้าเหลียงข้างหลังเจียงหมิงเยว่ร่วม

บทที่ 71

ชีวิตที่แสนสุข

หิมะแรกตกหนัก แต่ก็ละลายเร็ว เพียงแค่สองสามวัน หิมะบนเนินที่หันหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์ก็ละลายหมด เหลือแต่หิมะบางส่วนในที่ร่มเท่านั้น

ทุกคนรออีกสองวันจนทางไม่เละแล้วจึงขึ้นเขา คนที่ล่าสัตว์ก็ล่า คนที่ตัดฟืนก็ตัด คนที่เผาถ่านก็เผา

เจียงหมิงเยว่ไม่ได้ขึ้นเขา แต่พาเด็กผู้หญิงห

บทที่ 71

การอัปเกรดห้วงมิติ

เจียงหมิงเยว่จับชีพจรดู ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว เมื่อมองดูบาดแผลตามร่างกายและไข้ที่ร้อนจัดบนหน้าผาก คิ้วของนางยิ่งขมวดแน่นขึ้น

"ท่านแม่? สถานการณ์ไม่ดีหรือ?" พันฮ่อเม่าถามด้วยความกังวล

"เจ้าก็บอกเองว่าเขาใกล้ตายแล้ว จะดีได้อย่างไร" เจียงหมิงเยว่พูดเสียงเคร่ง "ได้แต่พยา