บทที่ 34

มิตรไม่ใช่ศัตรู

"พี่อี๋ ยิงผมสักนัดเถอะ ผมไม่อยากกลายเป็นสัตว์ประหลาดตอนตาย"

ใบหน้าเด็กๆ มองชายวัยกลางคนด้วยสายตาวิงวอน น้ำเสียงผ่อนคลายสงบ แต่น้ำตาที่เอ่อในดวงตาแสดงถึงความเสียดายอาลัย

"ยิงผมด้วย เราไปด้วยกัน"

เด็กหนุ่มผิวคล้ำอีกคนรีบพูดต่อ ยังโอบไหล่เพื่อนอย่างสนิทสนม บอกชายวัยกลางคน

บทที่ 34

การแบ่งเนื้อหมูในช่วงปลายปี

เมื่อตอนเด็ก เจียงหมิงเยว่เคยได้ยินย่าเล่าเรื่องหนึ่งว่า ตอนพักเที่ยงของทีมผลิต มีคนหนึ่งรีบวิ่งกลับบ้าน คนอื่นคิดว่าเขาหิวรีบกลับไปกินข้าว แต่ที่จริงแล้วเขารีบกลับไปขับถ่าย

เพราะว่าอุจจาระก็นับเป็นคะแนนแรงงาน ดังนั้นจึงต้องไม่ถ่ายที่อื่น ต้องถ่ายในส้วมที่บ้

บทที่ 34

เพื่อนร่วมวิญญาณคนใหม่

รุ่งเช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้าเพิ่งจะสลัว หุบเขาที่เงียบสงบก็มีเสียงต่างๆ ดังขึ้น พอได้ยินเสียงแรก เจียงหมิงเยว่ก็ลืมตาแล้วรีบแต่งตัว เปิดม่านออกจากกระโจมมองโกเลีย

ตอนนี้อุณหภูมินอกกระโจมอยู่แถวศูนย์องศา นางสวมเสื้อหนังแกะบางแต่อุ่น จมูกสูดอากาศเย็น พอยืนนิ่งก็มีร่างหนึ