บทที่ 34

กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย

"แม่ ศพพวกนี้จะทำยังไง?"

พันฮ่อหมิงผ่านเหตุการณ์มากมายระหว่างถูกเนรเทศ สลัดความเยาว์วัยทิ้งไป กลายเป็นคนตัดสินใจเด็ดขาด เพียงแต่มองศพที่กระจัดกระจายอยู่ด้วยความกังวล

"ค้นตัวพวกมันก่อน แล้วเอาไปทิ้งในป่าข้างๆ นั่น เหมือนที่พวกมันพูด เป่ยเจียงมีสัตว์ป่ามาก อาจปราก

บทที่ 34

มิตรไม่ใช่ศัตรู

"พี่อี๋ ยิงผมสักนัดเถอะ ผมไม่อยากกลายเป็นสัตว์ประหลาดตอนตาย"

ใบหน้าเด็กๆ มองชายวัยกลางคนด้วยสายตาวิงวอน น้ำเสียงผ่อนคลายสงบ แต่น้ำตาที่เอ่อในดวงตาแสดงถึงความเสียดายอาลัย

"ยิงผมด้วย เราไปด้วยกัน"

เด็กหนุ่มผิวคล้ำอีกคนรีบพูดต่อ ยังโอบไหล่เพื่อนอย่างสนิทสนม บอกชายวัยกลางคน

บทที่ 34

การแบ่งเนื้อหมูในช่วงปลายปี

เมื่อตอนเด็ก เจียงหมิงเยว่เคยได้ยินย่าเล่าเรื่องหนึ่งว่า ตอนพักเที่ยงของทีมผลิต มีคนหนึ่งรีบวิ่งกลับบ้าน คนอื่นคิดว่าเขาหิวรีบกลับไปกินข้าว แต่ที่จริงแล้วเขารีบกลับไปขับถ่าย

เพราะว่าอุจจาระก็นับเป็นคะแนนแรงงาน ดังนั้นจึงต้องไม่ถ่ายที่อื่น ต้องถ่ายในส้วมที่บ้