บทที่ 31

ท่านโหวตื่นแล้ว

พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปครึ่งหนึ่งแล้ว สายลมเย็นๆ พัดกลิ่นคาวเลือดที่หนักหน่วงให้จางหายไป

เมื่อครู่นี้เอง ที่นี่เพิ่งเกิดการสังหารฝ่ายเดียวขึ้น

เจียงหมิงเยว่เพียงไม่กี่คำก็จัดการหัวหน้าเล็กๆ ของชี่กู่เถ่อเล่อได้อย่างรวดเร็ว จุดชนวนให้เกิดการต่อสู้ระหว่างสองฝ่าย!

ทหารม้าชี่ก

บทที่ 32

เพื่อนร่วมทางคนใหม่

โชคดีที่ตอนนี้เป็นการอพยพหนีสงคราม และเพิ่งออกเดินทางไม่นาน แม้จะมีผู้อพยพบางส่วนเริ่มอดอยากหิวโหยแล้ว แต่ในทุ่งนายังมีพืชผล ข้างทางมีผักป่า จึงยังไม่ถึงขั้นที่จะเกิดการปล้นสะดมหรือแย่งชิงอาหารเพราะความหิวโหย

อย่างมากก็แค่มองพวกเขาด้วยสายตาละโมบ อิจฉา หรือดุร้าย

ถ

บทที่ 32

พวกเราเหมือนคนโง่หรือ

ผักที่สามารถซื้อได้ในเป่ยเจียงมีไม่กี่ชนิดและมีปริมาณไม่มาก เพราะเป็นผักที่ปลูกเองตามบ้าน ไม่เหมือนสังคมสมัยใหม่ที่มีการปลูกผักจำนวนมากเพื่อขาย ดังนั้นเจียงหมิงเยว่และพันฮ่อหมิงจึงต้องเดินซื้อทีละแผง

ที่นี่มีเพียงผักกาดขาว หัวไชเท้า ฟักทอง ฟักเขียว ผักโขม เป็นผักส