บทที่ 26

กลับบ้านพร้อมของมากมาย

เมื่อมีของมากมายขนาดนี้ จึงไม่สามารถอุ้มเด็กคนละคนได้อีกต่อไป หลี่อ้ายหงจึงต้องเดินบ้างอุ้มบ้าง เมื่อเดินมาได้ครึ่งทางเจียงหมิงเยว่ก็พูดเสียงเบาว่า "อย่าขยับ"

อู๋กุ่ยหลานหยุดเดินทันที หลี่อ้ายหงก็หยุดนิ่งตามไปด้วย

เจียงหมิงเยว่หยิบก้อนหินจากพื้นขว้างไปยังจุดหนึ่

บทที่ 26

คำปราศรัยที่รวมใจคนทั้งหมด

เจียงหมิงเยว่ไม่รู้สึกแปลกที่จะต้องตั้งถิ่นฐานในภูเขาลึก เพราะในภารกิจโลกแรกพวกเธอก็อาศัยอยู่ในภูเขาและค่อยๆ พัฒนาจนกลายเป็นหมู่บ้านบนภูเขา

แต่เมื่อเทียบกับการดูแลคนเพียงไม่กี่สิบคน การจัดการให้คน 3,000 คนตั้งรกรากในพื้นที่ที่ราบสูงที่มีความสูง 2-3 พันเมตรนั้น

บทที่ 27

ยิ่งกว่าสัตว์ร้าย

ที่อยู่ของโจรหาง่าย อยู่ที่บ้านอิฐมุงกระเบื้องทางตะวันออกของหมู่บ้าน เป็นบ้านสองชั้นที่สร้างอย่างอลังการ

เจียงหมิงเยว่และคนอื่นๆ เคยดูบ้านหลังนี้ แต่ไม่ได้เลือกพักที่นี่เพราะเห็นว่าโดดเด่นเกินไป เธอจึงรู้ผังบ้านดี จึงเสนอจะไปสอดแนมและหาโอกาสวางยา

พ่อเจียงและพี่ชายเจีย