บทที่ 55 การบันทึกคะแนนแรงงาน

การเดินทางไปเมืองอันหยางนั้นยากลำบาก หลินรุ่นรุ่นและสองพี่น้องก็ไม่ได้พักผ่อนในหมู่บ้าน

จากเขตหนานหยาง พวกเขานำพลั่วและจอบกลับมาทั้งหมด 40 อัน แต่จำนวนคนกลับเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ในไร่น่าจะมีคนประมาณ 50 คน รวมทั้งพี่น้องของโจ๋ชุนด้วย

กู้ชิงจื่อตั้งแต่เช้าจัดการให้ชายหนุ

บทที่ 56 แลกไก่ เป็ด และห่านแล้ว

การกำหนดคะแนนแรงงานแทนการจ่ายเงินเดือนเป็นการกระตุ้นให้คนทำงานมากขึ้นและได้รับผลตอบแทนตามความพยายาม

เพราะสุดท้ายแล้วการทำงานนี้คือเพื่อบ้านใหญ่ ไม่ใช่เพื่อบ้านตัวเอง ทุกคนย่อมมีความเกียจคร้าน

ถ้าคนขี้เกียจและคนที่ขยันทำงานได้รับผลตอบแทนเท่ากัน ในที่สุดคนที่ขยันทำงา

บทที่ 57 กู้ชิงจื่อกลับมาพร้อมกับสินค้าสี่คันรถ

หมู่บ้านใหญ่ขนาดนี้ ถ้าพึ่งพาคนไม่กี่คนในการเฝ้าระวังก็คงไม่พอแน่ๆ

แถมถ้าคนไม่ได้นอนทั้งคืนจะทำลายสุขภาพโดยตรง ถ้าทำแบบนี้ไปนานๆ ร่างกายก็รับไม่ไหว

"ผู้ชายที่อายุ 15 ปีขึ้นไปมี 60 คน เราจะแบ่งเป็น 10 ทีม ทีมละ 6 คน คู่หนึ่งจะเฝ้าระวังช่วงกลางคืนแรก อี