บทที่ 54 ออกเดินทางไปยังเมืองอันหยางเพื่อซื้อเสบียง

หลินรุ่นรุ่นก็ไม่ได้อยู่นิ่งเหมือนกัน

เมื่อได้ยินกู้ชิงจื่อพูดถึงเรื่องชาวบ้านในหมู่บ้านต้าซานและการที่จะไปเมืองอันหยาง เธอก็ตกใจในตอนแรก แต่ไม่นานก็สงบลงและเริ่มคิดถึงสิ่งที่ต้องซื้อ

หลังจากคิดสักพัก เธอก็ถามเบาๆ ว่า “จะลองหาลูกหมู ลูกวัว หรือล

บทที่ 55 การบันทึกคะแนนแรงงาน

การเดินทางไปเมืองอันหยางนั้นยากลำบาก หลินรุ่นรุ่นและสองพี่น้องก็ไม่ได้พักผ่อนในหมู่บ้าน

จากเขตหนานหยาง พวกเขานำพลั่วและจอบกลับมาทั้งหมด 40 อัน แต่จำนวนคนกลับเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ในไร่น่าจะมีคนประมาณ 50 คน รวมทั้งพี่น้องของโจ๋ชุนด้วย

กู้ชิงจื่อตั้งแต่เช้าจัดการให้ชายหนุ

บทที่ 56 แลกไก่ เป็ด และห่านแล้ว

การกำหนดคะแนนแรงงานแทนการจ่ายเงินเดือนเป็นการกระตุ้นให้คนทำงานมากขึ้นและได้รับผลตอบแทนตามความพยายาม

เพราะสุดท้ายแล้วการทำงานนี้คือเพื่อบ้านใหญ่ ไม่ใช่เพื่อบ้านตัวเอง ทุกคนย่อมมีความเกียจคร้าน

ถ้าคนขี้เกียจและคนที่ขยันทำงานได้รับผลตอบแทนเท่ากัน ในที่สุดคนที่ขยันทำงา