บทที่ 26 เลี้ยงกระต่าย สู่อิสรภาพเนื้อกระต่าย

หลินรุ่นรุ่นแน่นอนว่าเข้าใจ

เป็นผู้หญิง ตั้งแต่เด็กได้รับการสอนให้ปกป้องตัวเอง หลีกเลี่ยงอันตราย เธอแน่นอนไม่เสี่ยง

"ฉันรู้จ้ะ กินข้าวก่อน กินอิ่มท้องถึงจะมีแรงไม่ใช่หรือ?"

ทำอาหารและน้ำดื่มน้ำใช้ล้วนใช้น้ำพุจากมิติ ใสเย็นหวาน ไม่เพียงดื่มอร่อย ยังดีต

บทที่ 27 นายพรานจ้าวผู้เต็มไปด้วยเลือด

กู้เชียนหลี่ทำท่าเหมือนกำลังตัดฟืนแล้วชี้ไปที่ตัวเอง

หลินรุ่นรุ่นและคนอื่นๆ เข้าใจความหมายของเขา

แต่ตอนนี้ยังเป็นฤดูใบไม้ผลิ ก็ไม่ต้องรีบร้อน

เมื่อถึงเวลาเผาถ่าน ควรทำในช่วงว่างจากงานในไร่ ตอนนั้นทุกคนจะขึ้นเขาไปตัดฟืนด้วยกัน คงจะเสร็จภายในไม่กี่วัน

หลังจากก

บทที่ 28 จ้าวชุนมาแล้ว

“ที่หน้าอก หลัง และแขนถูกข่วนด้วยกรงเล็บของสัตว์ป่าจนเนื้อแตกละเอียด ดูน่ากลัวมาก แต่โชคดีที่เป็นแค่บาดแผลภายนอก ไม่ได้บาดถึงอวัยวะภายในและกระดูก ถ้าพักฟื้นสักระยะก็คงจะดีขึ้น” หลินเฉวียนตอบ

หลินอันเสริมว่า “โชคดีที่สุดคือไม่โดนที่ขา ถ้าโดนขานี่ลำบากเลยนะ เพราะภูเขาลึกๆ ป่า