บทที่ 207 หมอไป๋ ลูกชายท่านมาแล้ว

"หลินอัน เธอไม่มีทางเข้าใจความทุกข์ของฉัน การเป็นผู้ชายแต่ถูกสงสัยเพราะหน้าตา เฮ้อ ไม่พูดถึงดีกว่า" ไป๋ฟูหลิงถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อย

หลินอันรู้สึกผิดทันที

เขารีบตบอกรับรอง: "พี่ไป๋ พี่วางใจได้ ผมไม่ได้มีเจตนาร้ายแน่นอน! ก็ไม่ได้สงสัยหรอก ผมแค่ แค่รู้สึกว่าหน้าตา

บทที่ 208 เจ้าจะอยู่ที่นี่ใช่ไหม?

ไป๋ฟูหลิงเห็นบ้านเรือนในหมู่บ้านชิงหลินเรียงรายเป็นระเบียบ แม้จะเป็นบ้านดิน แต่มีหลังคากระเบื้อง ดูสะอาดสง่างามไม่น้อย

กลางหมู่บ้านเป็นถนนใหญ่ปูด้วยหินสีเขียว ทางเดินเล็กๆ ที่เชื่อมบ้านแต่ละหลังปูด้วยหินเล็ก หิมะที่ทับถมถูกกวาดสะอาด กองไว้ที่พื้นสองข้างทาง

จากตร

บทที่ 209 หมู่บ้านชิงหลิน รวยแค่ไหนกันแน่?

หลินอันฮึ่มแล้วรีบพูด: "เธอยุ่ง หลังปีใหม่ก็กลับแล้ว!"

หลินรุ่นรุ่นตบน้องชายตัวเองไม่เกรงใจ ยิ้มหวานชวน: "ถ้าไม่มีธุระอะไร อยู่ในหมู่บ้านเราเลยดีไหม?

บ้านถึงไม่ดีนัก แต่มีห้องเยอะ รอหลังปีใหม่หลินอันออกเดินทางก็กลับไปด้วยกัน จะได้ดูแลกันระหว่างทาง ว่าไง