บทที่ 206 พวกเราเองก็สำคัญ

การทำเต้าหู้เป็นงานที่ต้องใช้ทักษะ ในหมู่บ้านมีแค่สองสามครอบครัวที่ทำเป็น

พอได้ยินว่าพี่สะใภ้เจียงยินดีสอนพวกเขาทำ และทุกบ้านก็มีถั่วเหลือง จึงตอบรับกันอย่างกระตือรือร้น

ชาวบ้านถือหลักต่างตอบแทน ทันทีมีผู้หญิงเสนอทำขนมถั่วเขียวแลกเปลี่ยน แล้วก็มีขนมกุ้ยหัว ข้าวหมักหวาน

บทที่ 207 หมอไป๋ ลูกชายท่านมาแล้ว

"หลินอัน เธอไม่มีทางเข้าใจความทุกข์ของฉัน การเป็นผู้ชายแต่ถูกสงสัยเพราะหน้าตา เฮ้อ ไม่พูดถึงดีกว่า" ไป๋ฟูหลิงถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อย

หลินอันรู้สึกผิดทันที

เขารีบตบอกรับรอง: "พี่ไป๋ พี่วางใจได้ ผมไม่ได้มีเจตนาร้ายแน่นอน! ก็ไม่ได้สงสัยหรอก ผมแค่ แค่รู้สึกว่าหน้าตา

บทที่ 208 เจ้าจะอยู่ที่นี่ใช่ไหม?

ไป๋ฟูหลิงเห็นบ้านเรือนในหมู่บ้านชิงหลินเรียงรายเป็นระเบียบ แม้จะเป็นบ้านดิน แต่มีหลังคากระเบื้อง ดูสะอาดสง่างามไม่น้อย

กลางหมู่บ้านเป็นถนนใหญ่ปูด้วยหินสีเขียว ทางเดินเล็กๆ ที่เชื่อมบ้านแต่ละหลังปูด้วยหินเล็ก หิมะที่ทับถมถูกกวาดสะอาด กองไว้ที่พื้นสองข้างทาง

จากตร