ตอน 201
แม่สามีหวังฮุบสินสอด ข้าเปลี่ยนเจ้าบ่าวทันที
บทที่ 201 หนิงลี่กำลังหาความอับอาย
กู้ชิงจื่อมีเวลาในหมู่บ้านเพียงแค่หนึ่งวัน ดังนั้นตลอดทั้งวันนอกจากกินข้าว เขาแทบไม่ได้พักเลย
การทำเสื้อผ้า การสร้างบ้านให้กู้อหยุน การเก็บมันฝรั่ง... สิ่งเหล่านี้ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปในช่วงเช้า ตอนบ่ายคือการปรึกษาเรื่องการขนส่งน้ำตาลทราย
เดือนตุลาคมถึงเดือนกุมภาพัน
ตอน 202
บทที่ 202 จวนองค์ชายเปลี่ยนแปลงแล้ว
เซิ่นฉงซั่นเลิกคิ้ว "ไม่มีเงิน ไม่มีอาหาร แค่อย่างใดอย่างหนึ่งก็ถึงตายแล้ว นับประสาอะไรกับการไม่มีทั้งสองอย่าง"
มีเงิน ไม่มีอาหารก็ซื้อได้ การเกณฑ์ทหารซื้อม้าผลิตอาวุธก็ไม่ใช่เรื่องยาก
มีอาหาร ก็สามารถรับผู้ประสบภัยไว้อย่างเต็มที่ ขยายกำลังทหาร สงครามใช้ชีวิตคน
ตอน 203
บทที่ 203 จะไปฉลองปีใหม่ที่หมู่บ้านชิงหลิน
ดวงตาอันชราของหลี่จงเป็นประกายขึ้นมา
เกลือนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของทางการมาโดยตลอด เกลือหลวงในเขตปกครองขององค์ชายก็มีจำกัด หากให้ทางการซื้อในปริมาณมากเพื่อแจกจ่ายให้ผู้ประสบภัย ฝ่ายตรงข้ามก็จะรู้ได้ง่ายๆ ว่าองค์ชายรับผู้อพยพมาเท่าไหร่!
ส่วนเครื่องเหล็ก