บทที่ 20 มันฝรั่งกับมันเทศพอปลูกแค่ 30 ไร่ น้อยไป

และเมื่อท่านอาลักษณ์ได้กินเนื้อ เจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยก็ต้องได้ซดน้ำแกง เอาเงิน 10 ตำลึงแบ่งให้พวกเจ้าหน้าที่ เท่ากับว่าเงิน 10 ตำลึงนั้นเป็นของท่านอาลักษณ์คนเดียว

ใช้เงิน 70 ตำลึงซื้อที่ดินราคา 50 ตำลึง เขาขาดทุน

ท่านอาลักษณ์และเจ้าหน้าที่ได้เงินเ

บทที่ 21 การเปลี่ยนแปลงในมิติ

ฟ้าเพิ่งจะสลัว หลินรุ่นรุ่นสามคนก็ตื่นแล้ว

ไม่มีนิยาย ไม่มีคลิปวิดีโอ ไม่มีโทรทัศน์ ตอนกลางคืนเข้านอนเร็วเป็นพิเศษ ทำให้ตอนเช้าตื่นเร็วเป็นพิเศษด้วย

ตอนนี้ถึงเข้าใจว่าทำไมคนแก่สมัยเด็กถึงตื่นเช้าได้

ตอนนี้หลินรุ่นรุ่นสมองแจ่มใสมาก ปกติแทบจะไม่อยากแยกจากผ้าห่ม แต่ตอนน

บทที่ 22 แรงงานไม่พอ จะทำยังไง?

คนที่ลงแปลงไถนาได้มีแค่เขา หลินเฉวียน ลุงเชียนหลี่ พี่ใหญ่กู้ สี่คน

คิดเต็มที่วันละ 4 ไร่ สิบวัน 40 ไร่ หนึ่งเดือนได้แค่ 120 ไร่

คนไม่ใช่เครื่องจักร ไถนาหนักติดต่อกันหนึ่งเดือน จะไม่ตายเหนื่อยหรือ?

แม้แต่เครื่องจักรยังต้องพักซ่อมบำรุงเลย

ไม่ต้องพูดถึง 120 ไร่ แค่ 60