บทที่ 166 ผลผลิตมีมากแค่ไหน?

หนิงลี่สูดจมูก รู้สึกปวดใจเล็กน้อย

นึกถึงตอนอยู่ที่จวนอ๋อง เขาตั้งอกตั้งใจเตรียมของขวัญ แต่กู้ชิงจื่อและหลินอันปฏิเสธอย่างนุ่มนวลตลอด

พูดซ้ำๆ ว่าไม่ต้อง ไม่จำเป็น สิ้นเปลืองเกินไป แต่ตอนนี้ของขวัญที่อี้ไฉ่เตรียมมา พวกเขากลับเห็นดีเห็นงามกันทุกคน แทบจะกระโจนเข้าใส่

ไม่เ

บทที่ 167 ลงมือทำงานในไร่

"พ่อจ๋า จู้จู้ชอบกินที่อบในเตาที่สุด พ่อดูสิ อันที่เปลือกสีแดงอบแล้วหอมมาก ส่วนอันที่เปลือกสีเหลืองอ่อนนุ่มฟูดี อร่อยมากเลย" หนิงเช่อจับมือหนิงลี่ เลือกตอบคำถามพ่อก่อน

"เตา?" หนิงลี่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร ถามอย่างสงสัย: "ที่อบในเตาอร่อยเป็นพิเศษหรือ?"

หนิงเช่อขมวดคิ้วสวย ค

บทที่ 168 การขอร้อง

ระหว่างทางกลับ องค์ชายลี่รู้สึกว่า "ต้องบอกชาวบ้านว่าไม่ต้องคุกเข่าคำนับ ไม่สิ ไม่ต้องคำนับเลยดีกว่า แค่ทักทายกันธรรมดาก็พอ!"

"ใช่ เทียบกับที่แปลงมันฝรั่งเมื่อกี้แล้ว ต่างกันลิบลับ อิสระสบายๆ แบบนั้นดีกว่า" หัวอี้ไฉ่เห็นด้วย

ทั้งสองมองไปที่หลินอันและหลินเฉวียนพร้อมกัน

หลินอั