บทที่ 165 ของขวัญต้อนรับ จากนี้เราเป็นครอบครัวเดียวกัน

เมื่อเห็น 'แขก' ที่ซวีเหลี้ยงพูดถึง หนิงเช่อตัวน้อยกระโดดขึ้นสูงสามฟุต วิ่งไปด้วยความดีใจ และกระโจนเข้าสู่อ้อมกอดของหนิงลี่ที่ตัวอ้วนกลม

หนิงลี่ถึงกับน้ำตาคลอ อุ้มหนิงเช่อขึ้นสูงและหมุนเป็นวงกลม

หลินรุ่นรุ่นและหลินเฉวียนยืนดูอย่างสงบ เพราะพว

บทที่ 166 ผลผลิตมีมากแค่ไหน?

หนิงลี่สูดจมูก รู้สึกปวดใจเล็กน้อย

นึกถึงตอนอยู่ที่จวนอ๋อง เขาตั้งอกตั้งใจเตรียมของขวัญ แต่กู้ชิงจื่อและหลินอันปฏิเสธอย่างนุ่มนวลตลอด

พูดซ้ำๆ ว่าไม่ต้อง ไม่จำเป็น สิ้นเปลืองเกินไป แต่ตอนนี้ของขวัญที่อี้ไฉ่เตรียมมา พวกเขากลับเห็นดีเห็นงามกันทุกคน แทบจะกระโจนเข้าใส่

ไม่เ

บทที่ 167 ลงมือทำงานในไร่

"พ่อจ๋า จู้จู้ชอบกินที่อบในเตาที่สุด พ่อดูสิ อันที่เปลือกสีแดงอบแล้วหอมมาก ส่วนอันที่เปลือกสีเหลืองอ่อนนุ่มฟูดี อร่อยมากเลย" หนิงเช่อจับมือหนิงลี่ เลือกตอบคำถามพ่อก่อน

"เตา?" หนิงลี่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร ถามอย่างสงสัย: "ที่อบในเตาอร่อยเป็นพิเศษหรือ?"

หนิงเช่อขมวดคิ้วสวย ค