บทที่ 147 ฉันทำได้ไม่ดีหรือ?

ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม หมู่บ้านเต็มไปด้วยยุงและแมลง

โดยเฉพาะบริเวณใกล้แหล่งน้ำยิ่งมียุงชุกชุม

หลิ่วซือซวี่ที่นั่งยองๆ เฝ้าดูอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไม่กล้าบ่นแม้แต่น้อย ช่วงกลางคืนเป็นเวลาที่แย่ที่สุด กู้ชิงเหรินและกู้หลิงไม่อยากมา มีเพียงเธอกับกู้ตังสองคนที่อยู่เฝ้าตรงนี้

แต

บทที่ 148 ศัตรูโจมตี!

หลินรุ่นรุ่นโบกมือ พูดอย่างไม่ใส่ใจ: "ไม่เป็นไร ไปตักโจ๊กมาเถอะ"

แม่ของกู้ชิงจื่อเสียตั้งแต่เด็ก ส่วนพ่อที่เป็นท่านมาร์ควิสนั้น มีก็เหมือนไม่มี

ตามธรรมเนียมราชวงศ์ต้าหนิง ภรรยาเอกของท่านมาร์ควิสก็เหมือนเป็นแม่สามีของเธอสินะ?

ตอนนี้เธอรู้สึกโชคดีมากที่กู้ชิงจื่อไม่ได้รับรู้ควา

บทที่ 149 การเผชิญหน้ากับศัตรู

สำหรับชาวบ้านทั้งหมู่บ้าน นี่เป็นการเผชิญหน้ากับศัตรูอย่างจริงจังครั้งแรก

ครั้งก่อนกับชาวบ้านต้าซาน เรียกได้แค่ว่าก่อความวุ่นวาย

ก่อนหน้านี้ก็คิดว่าอาจมีพวกคนจรจัดและทหารแตกแถวมาโจมตีหมู่บ้าน แต่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้

แต่ตอนนี้หมู่บ้านชิงหลินมีกำแพง มีอาวุธ ม