บทที่ 146 งานเลี้ยงแต่งงานของท่านนายอร่อยจนจำได้ไปชั่วชีวิต

ในหมู่บ้านชิงหลินภายในกำแพง เสียงฆ้องกลองดังสนั่น คึกคักเต็มไปด้วยความยินดี หลิ่วซือซวี่ที่แอบดูอยู่นอกกำแพงฝั่งตรงข้ามแม่น้ำแสดงสีหน้าเหยียดหยัน

ใกล้ตายแล้วยังไม่รู้ตัว

คนข้างในจะฉลองก็ฉลองไป ถึงอย่างไรก็อยู่ได้อีกไม่กี่วัน

แต่ฟังไปฟั

บทที่ 147 ฉันทำได้ไม่ดีหรือ?

ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม หมู่บ้านเต็มไปด้วยยุงและแมลง

โดยเฉพาะบริเวณใกล้แหล่งน้ำยิ่งมียุงชุกชุม

หลิ่วซือซวี่ที่นั่งยองๆ เฝ้าดูอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไม่กล้าบ่นแม้แต่น้อย ช่วงกลางคืนเป็นเวลาที่แย่ที่สุด กู้ชิงเหรินและกู้หลิงไม่อยากมา มีเพียงเธอกับกู้ตังสองคนที่อยู่เฝ้าตรงนี้

แต

บทที่ 148 ศัตรูโจมตี!

หลินรุ่นรุ่นโบกมือ พูดอย่างไม่ใส่ใจ: "ไม่เป็นไร ไปตักโจ๊กมาเถอะ"

แม่ของกู้ชิงจื่อเสียตั้งแต่เด็ก ส่วนพ่อที่เป็นท่านมาร์ควิสนั้น มีก็เหมือนไม่มี

ตามธรรมเนียมราชวงศ์ต้าหนิง ภรรยาเอกของท่านมาร์ควิสก็เหมือนเป็นแม่สามีของเธอสินะ?

ตอนนี้เธอรู้สึกโชคดีมากที่กู้ชิงจื่อไม่ได้รับรู้ควา