บทที่ 139 สถานะของหลินอันตกต่ำลงอย่างรุนแรง

ทางด้านซวีเทียนและคนอื่นๆ กำลัง 'ซี่ๆๆ เจ็บๆๆ' สูดลมหายใจเฮือก

แต่สีหน้ายินดีปิดไม่อยู่

เขามองโจวซือโถวที่กำลังพันแผลที่เอวให้อย่างภูมิใจ สูดลมหายใจพลางพูด "พี่ซือโถว ท่านไม่รู้หรอกว่าพวกเราเก่งแค่ไหน!

อย่าเห็นว่าพวกเราบาดเจ็บกันทุกคน แต่พวกเราไปสามสิ

บทที่ 140 เขาชอบหมู่บ้านนี้!

หลินรุ่นรุ่นไม่สนใจความเห็นของหลินอันเลย

หลินอันที่ทั้งแมวทั้งหมาก็ไม่ชอบ จะเทียบได้อย่างไรกับซาลาเปาน้อยที่เรียกนางว่าพี่สาวด้วยเสียงเด็กอ่อนๆ!

หลินอันมองหลินรุ่นรุ่นที่ป้อนน้ำให้ซาลาเปาน้อยทีละช้อนอยู่ข้างๆ พูดอย่างรังเกียจ "พี่ ป้อนๆ ไปก็พอแล้ว ยังไงคนก็ปรับตัวเก่

บทที่ 141 วันที่ 28 เดือนเจ็ดเป็นฤกษ์ดีเหมาะแก่การแต่งงาน

"คุณหญิง ท่านเห็นไหมว่าหมู่บ้านของเราเปลี่ยนไปมากแค่ไหน?" หลี่ซิ่วถามด้วยความดีใจพลางยื่นตะกร้าขนมปังข้าวโพดที่มีกลิ่นหอมกรุ่น

หลินรุ่นรุ่นรู้สึกทึ่งกับการเปลี่ยนแปลงของหมู่บ้านตั้งแต่ก้าวเข้าประตูใหญ่

เพียงแค่ 23 วัน บ้านเรือนก็สร้างเสร็