บทที่ 138 กู้ชิงจื่อบาดเจ็บ

โจวซือโถวและโจวมู่โถวมองคนกลุ่มนั้นที่เดินห่างออกไป แล้วมองเด็กในรถ ไม่พูดอะไรขึ้นนั่งบนรถ บังรอยเลือด ตีแส้ม้าออกเดินทาง

รถม้าออกไปไม่นาน มีคนชุดดำกลุ่มใหญ่ไล่ตามมา มองซ้ายมองขวาที่ปากตรอกที่แยกไปหลายทาง

ลูกน้องสองคนย่อตัวตรวจดูพื้นแล้วรายงาน "หัวหน้า มีรอยล้อรถกับรอ

บทที่ 139 สถานะของหลินอันตกต่ำลงอย่างรุนแรง

ทางด้านซวีเทียนและคนอื่นๆ กำลัง 'ซี่ๆๆ เจ็บๆๆ' สูดลมหายใจเฮือก

แต่สีหน้ายินดีปิดไม่อยู่

เขามองโจวซือโถวที่กำลังพันแผลที่เอวให้อย่างภูมิใจ สูดลมหายใจพลางพูด "พี่ซือโถว ท่านไม่รู้หรอกว่าพวกเราเก่งแค่ไหน!

อย่าเห็นว่าพวกเราบาดเจ็บกันทุกคน แต่พวกเราไปสามสิ

บทที่ 140 เขาชอบหมู่บ้านนี้!

หลินรุ่นรุ่นไม่สนใจความเห็นของหลินอันเลย

หลินอันที่ทั้งแมวทั้งหมาก็ไม่ชอบ จะเทียบได้อย่างไรกับซาลาเปาน้อยที่เรียกนางว่าพี่สาวด้วยเสียงเด็กอ่อนๆ!

หลินอันมองหลินรุ่นรุ่นที่ป้อนน้ำให้ซาลาเปาน้อยทีละช้อนอยู่ข้างๆ พูดอย่างรังเกียจ "พี่ ป้อนๆ ไปก็พอแล้ว ยังไงคนก็ปรับตัวเก่