บทที่ 133 ไม่ใช่โรค แต่เป็นป้ากลับมาแก้แค้น

ได้ยินคนฝั่งตรงข้ามเรียกให้หมอไป๋ออกมา ซวีหมิงไม่พอใจ

เขาบ่นกับพี่ชายซวีเหลี้ยงและหลินเฉวียน: "ทุกคนในหมู่บ้านเรารวมทั้งตระกูลนายท่านล้วนให้ความเคารพหมอไป๋ แต่พวกนั้นพูดราวกับท่านเป็นบ่าว ยังจะเรียกให้ออกมาพบ พวกเขามีดีอะไร?"

"ไม่ต้องสนใจ! ถ้าใครอยากพบ

บทที่ 134 เงินค่าสบู่งวดแรกเข้าบัญชี

หลินอันนึกถึงครั้งแรกที่เข้าเมืองหนานหยางขายเกลือหยาบเกือบถูกฆ่า พยักหน้าติดๆ กัน "ใช่ ทางการไม่ทำอะไร วุ่นวายไปหมด!

สินค้าของเรามีค่า ยิ่งต้องระวัง แต่เรายัง 'อาศัยอำนาจ' ได้!"

เห็นทุกคนมองมา หลินอันถือโอกาสเล่าคำพูดของพี่สาวอีกครั้ง

กู้ชิงจื่อมองอย่างสงสัย

บทที่ 135 ถูกจับตามอง

เงินแปดร้อยเจ็ดสิบตำลึงขาววาว

สำคัญกว่านั้นคือนี่เป็นธุรกิจที่ยั่งยืน!

แค่ทำให้ดี ต่อไปก็เหมือนก้อนหิมะกลิ้ง ยิ่งกลิ้งยิ่งใหญ่ยิ่งมากขึ้น

หลินอันลูบเงินขาววาว น้ำลายแทบไหล พูดอย่างตื่นเต้น: "พี่ เดี๋ยวถ้าตกลงกับอีกสองร้านในเมืองหนานหยางได้ แม้จะขายไม่ดีเท่าร้านเถ้าแก่อู๋ แต่