บทที่ 12 ความเป็นจริงมักโหดร้ายเสมอ

ก็นะ ความเป็นจริงมักโหดร้ายเสมอ

โดยเฉพาะตอนที่ไม่มีอะไรเลย

"ในนิยายมักมีประโยคนั้น พูดยังไงนะ อ๋อ ใช่แล้ว ยากจนข้นแค้นไฉนกล้าเข้าสู่ความรุ่งเรือง มือเปล่าไฉนกล้าทำให้นางงามผิดหวัง" หลินอันถอนหายใจครู่หนึ่ง แล้วทิ้งตัวพิงหน้าต่างรถ

ช่วยไม่ได้ เขาอ่านนิยายน้ำเน่า

บทที่ 13 ที่ดินนี้เป็นสินสอด ได้ไหม?

"ที่ดินนี้เป็นของพวกเราหรือเปล่า?"

กู้ชิงจื่ออืมหนึ่งที เสียงใส: "เป็นของเจ้า"

หลินรุ่นรุ่นงงเล็กน้อย เจ้าของร่างเดิมก็เพิ่งมาถึงเมืองอันหยางเมื่อวานไม่ใช่หรือ?

กู้ชิงจื่ออธิบาย: "แม่ข้าแอบทิ้งทรัพย์สินส่วนหนึ่งไว้ให้ข้า ไม่ให้ลุงกับป้ารู้

หลายปีก่อนพอข้าโตขึ

บทที่ 14 พูดดีๆ อยู่ ทำไมจู่ๆ คนวิ่งหนีไป?

หลินรุ่นรุ่น: ......ซาบซึ้งเหลือเกิน!

กู้ชิงจื่อมีหัวคิด จัดการเรื่องต่างๆ ชัดเจนเด็ดขาดเป็นระบบ เรื่องที่เขาตัดสินใจเองได้ทั้งหมด แต่ทุกครั้งกลับถามความเห็นเธออย่างรอบคอบเป็นพิเศษ

หลินรุ่นรุ่นรู้สึกว่าเจอของวิเศษ หอมจัง!

พยักหน้าอย่างร่าเริง ชมเชยอย่างเ