บทที่ 103

จะเริ่มทำสบู่แล้ว

เรื่องเสื้อผ้าตกลงกันแล้ว หลินรุ่นรุ่นเริ่มอธิบายขั้นตอนการทำสบู่

คนตรงหน้าเหล่านี้ ถ้าเป็นเพียงความสัมพันธ์แบบชาวบ้าน ก็คงต้องกังวลว่าจะเปิดเผยสูตรลับเพื่อเงินทอง

แต่พวกเขาไม่ใช่ชาวบ้าน แต่เป็นนายบ่าว ได้เซ็นสัญญาขายตัวและเป็นสัญญาตลอดชีพด้วย!

จะตีจะฆ่าจะลงโทษจะขา

บทที่ 104

กำไรจากสบู่

ที่เมืองหนานหยางซื้อมันหมูมาสิบเก้าส่วน ส่วนหนึ่งประมาณเจ็ดแปดจิน มันหมูเป็นส่วนที่ให้น้ำมันมากที่สุดในตัวหมู มันหมูหนึ่งจินได้น้ำมันเจ็ดแปดตำลึง มันหมูเจ็ดแปดจินจะได้น้ำมันประมาณห้าหกจิน

ในการทำสบู่ น้ำมันหมูใช้ประมาณครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งเป็นน้ำและส่วนผสมอื่นๆ ดังนั้นน้ำมัน

บทที่ 105

แลกกากหมู กินผักต้มกากหมู

ในหมู่บ้านนอกจากครอบครัวหลินรุ่นรุ่น คนอื่นๆ กินวันละสองมื้อ

มื้อที่สองกินประมาณห้าโมงเย็น กินเสร็จล้างหน้าแปรงฟันนอนตอนที่ฟ้ายังสว่าง ประหยัดค่าน้ำมันตะเกียง

ดังนั้นโรงงานสบู่จึงกำหนดเข้างานเวลาเช้าเจ็ดโมง เลิกงานสี่โมงเย็น ไม่กระทบมื้อเย็น ระหว่างวันพักครึ