บทที่ 8

บทที่ 8 การพบกันที่ร้านกาแฟ

คุณแม่บ้านเดินเข้ามา พูดกับธนิดาอย่างเคารพ “นายหญิงคะ รถพร้อมแล้วค่ะ”

“ไปกันเถอะ !” ธนิดายิ้มพลางหยิบโทรศัพท์ของเธอมาด้วย

ในเมื่อหลานชายของเธอปฏิเสธที่จะพาหลานสะใภ้มาให้เธอรู้จัก เธอก็จะไปหาหลานสะใภ้ด้วยตัวเอง

หลังจากไม่มีเสียงรบกวน กมิดาก

บทที่ 9

สื่อมวลชนกุข่าวเท็จ

“ฉัน...” ริมฝีปากเธอสั่นริกๆ ในสมองเหมือนกำลังถูกควบคุมด้วยบางอย่าง “ฉันอยากจะขอโทษคุณเรื่องเมื่อวาน”

เธออยากจะอธิบายบางสิ่งบางให้เขาเข้าใจ แต่กลับถูกขัดจังหวะจากใครบางคน

“รีบหาเร็วเข้า กมิดาอยู่ไหน”

เสียงดังที่ไกลออกไปไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมาอย่างร

บทที่ 10

รถหรูคอยรับส่ง

ปริพลที่ยืนอยู่ในท่ามกลางหมู่นักข่าว ไม่มีใครยอมถอยแม้แต่ครึ่งก้าว ปริพลพยายามเดินออกไปอย่างยากลำบาก เขาบังเอิญเห็นธนิดาที่กำลังข้ามถนนมาจากฝั่งตรงข้าม คิ้วเขาเริ่มขมวดแน่น

ถูกพวกนักข่าวรุมยังพอว่า แต่ถ้าเกิดคุณยายของเขาเข้าใจผิดล่ะก็ต้องลำบากแน่ๆ

สีหน้าของป