บทที่ 62 คู่รักเก่ากลังมา （3）

กาณิศาเดินลงมาที่ล้านจอดรถด้วยรองเท้าส้นสูง นัดกับคนขับไว้มารับเธอที่นี่ เธอใส่หน้ากากและหมวกแล้งมองซ้ายมองขวา กลัวโดนคนอื่นเห็น มองไปเห็นทะเบียนรถที่คุ้น ๆ

เธอรู้สึกดีใจ รีบเดินไปที่รถ

ยังไม่ทันก้าวไป เสียงลิฟท์ดังขึ้นเหมือนมีคนเดินลงจากลิฟท์

กาณิ

บทที่ 63 คู่รักเก่ากลังมา （4）

เมื่อมาถึงโรงพยาบาล ปาณิศายังไม่หยุดคุยกับปริพล ตลอดทางที่ทำแผลมีแต่คนขับรถมาเป็นเพื่อนกับกมิดา เธอรู้สึกว่าเธอไม่สามารถแทรกเข้าไปได้ และไม่อยากพูดอะไรด้วย แต่เมื่อได้ยินว่าปาณิศาจะไปเยี่ยมคุณย่า ใจของเธอเริ่มไม่ดีละ

“พี่ปริพล ฉันเพิ่งกลับมา ควรที่จะไปเยี่ยมคุณ

บทที่ 64 ใจของผู้หญิง

“เธออธิบายกับฉันทำไมละ？”

ภายในรถได้ยินเสียงยุงดังขึ้นอย่างเบา ๆ

กมิดาก้มหัวลง และหลีกเลี่ยงสายตาของปริพล

เธอรู้สึกไม่สบายใจนิดหน่อย แต่เธอยังไม่ได้ทำอะไรเลย มากสุดแค่คิดเรื่องความรักของทั้งสองคนที่โตมาด้วยกัน

ปฎิกิริยาของปริพลนั้นไม่คาดคิดจริง ๆ