บทที่ 57 น้ำใจ

เสียงลมที่ข้างหูหยุดลง ปริพลดึงปลั๊กของไดร์เป่าผมออกและนำมาวางไว้ด้านข้าง พูดออกมาแบบไม่ค่อยสนใจ “ที่จริงมันเป็นรายการที่รับมาแล้ว ตอนแรกกำลังจะเปิดกล้อง หลังจากนับนับดูแล้ว สัปดาห์หน้าคุณสามารถไปออกได้”

กมิดาครุ่นคิดสักพักมันมีบางอย่างที่ไม่สามารถเข้าใจความคิดของเขา

ตา

บทที่ 58 ไฟราคะ

ลมที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างตอนนี้ก็ไม่ช่วยให้อุณหภูมิของทั้งสองที่อยู่ภายในห้องเย็นลง กมิดากังวลว่าตอนนี้เธอรู้สึกว่าเธอสามารถหายใจได้ทุกที่ทุกเวลา แต่เธออาจจะขาดอากาศหายใจตายได้จากจูบที่ยอดเยี่ยมของปริพล

พวกเขากำลังกอดรัดกันอยู่บนโซฟา มือของผู้ชายเอื้อมไปกระตุกสายเสื้อคลุ

บทที่ 59 การสัมภาษณ์

ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามที่เจอสถานการณ์แบบนี้ ก็ไม่สามารถยับยั้งชั่งใจ

ไหนจะเมื่อกี๊นี้ที่เขาหยุดการกระทำทั้งหมดเพราะว่ากมิดาดูเจ็บปวดเกินไปปฏิกิริยาที่ควรได้รับไม่ได้ลดลงเลย

การกระทำเมื่อสักครู่เหมือนเป็นการราดน้ำมันลงกองไฟ

เขาคำรามและใส่มันเข้าไปในร่างกายของเธ